دلتنگم

  ﺣﺮﻡ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺯﺍﺋﺮﻫﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮﻫﺎ ﻣﺠﺎﻭﺭﻫﺎ
ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺁﺫﺭﯼ ﻫﺎ ﻭ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﻫﺎ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﭘﺎﯼ ﻗﺎﻟﯽ ﻭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺷﺎﻟﯽ ﻫﺎ

ﻭ ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭﺍﮐﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﺯﺩﺣﺎﻡ ، ﺁﺭﺍﻡ :

" ﺑﺒﯿﻦ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﭘﯿﻨﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﺁﻗﺎ
ﺑﺒﯿﻦ ﺍﯾﻦ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﺁﻗﺎ

ﺑﻪ ﺑﯿﺨﻮﺍﺑﯽ ﺩﻭ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﻦ
ﺑﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﭘﻮﻝ ﻣﺸﻬﺪ ﺁﻣﺪﻥ ﺭﺍ ﺟﻮﺭ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﻦ

ﻧﺸﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﺩﺍﻣﻦ ﺍﯾﻮﺍﻥ ﻃﻼﯾﯽ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺖ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﮔﺪﺍﯾﯽ ﺭﺍ

ﯾﮑﯽ ﺩﺭﺩ ﺩﻟﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻣﺎﻡ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ
ﯾﮑﯽ ﺑﺎﻻﯼ ﮔﻠﺪﺳﺘﻪ ﺍﺫﺍﻥ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ

ﺻﺪﺍ ﭘﯿﭽﯿﺪ ﺩﺭ ﺻﺤﻦ ﻭ ﺣﺮﻡ ، ﮔﻮﯾﺎ
ﺩﺭ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﺎ اﻧﺼﺎﺭﯾﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ :
"ﺍﻟﻠﻬﻢ ﺻﻞ ﻋﻠﯽ ﻋﻠﯽ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﯽ ﺍﻟﺮﺿﺎ ﺍﻟﻤﺮﺗﻀﯽ"

ﯾﮑﯽ ﺑﻐﺾ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ
ﯾﮑﯽ ﻫﻢ ﺧﺴﺘﮕﯽِ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ

ﺟﻮﺍﻥ ﺯﺍﺋﺮﯼ ﺩﺭ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﺶ
" ﺁﻣﺪﻡ ﺍﯼ ﺷﺎﻩ" ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ

ﺧﻼﺻﻪ ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ
ﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﻭﺭ ، ﺩﻟﮕﯿﺮ ﺣﺮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ

ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﺣﺎﻻ
ﭘﺎﯼ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺣﺮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ ..

سروده ی علی زمانیان

/ 3 نظر / 4 بازدید
پرچین خاطره

سلام خوشحالم که میهمان آقا بودین روز تولدشون؛ برقرار باشید

قاصدک بارون

سلام تهدیدتون کارساز شد فعلا